roon bijhethof debeurs madeira confiance
User Login    
 + Register
  • Main navigation
Komende finales
Login
Username:

Password:

Remember me



Lost Password?

Register now!

Wedstrijdverslag Districtsfinale Driebanden Klein Hoofdklasse - 11, 13 en 14 november 2010

Posted by RvanGils on 2018/9/28 14:52:37 (276 reads)
Dag 1 - Donderdag 11 november

Voor het eerst in het bestaan van de vereniging organiseerde bv Bij 't Hof een finale. En de eerste avond was direct geslaagd. Spannende partijen, dom geouwe… u weet wel en goed biljart. Wat wenst een 3bandenfanaat nog meer?

Jammer dat onze eigen Nico niet aan de finale meedoet, om begrijpelijke, heel begrijpelijke redenen, en fantastisch dat hij en vrouwlief de moeite namen langs te komen en Nico telde zelfs nog een deel van een partij! Dat is hoofdklasse.

Met twee partijen tegelijk valt het voor de huiscorrespondent niet mee om alles goed bij te houden. Dus hier en daar hulpPeten ingeroepen, en die kweten zich buitengewoon goed van hun taak. Twee partijen tegelijk?, vraagt u zich af. Maar café Bij 't Hof heeft toch maar 1 biljart? Ja, normaal wel, maar voor deze finaledagen is een identiek exemplaar ingevlogen uit het mekka van het 3banden: Sluiskil. Veel herrie door helicopters, maar dan heb je ook wat. En precies op tijd, want met die storm (nou valt eigenlijk best mee) van donderdag had het net niet door het dak gepast.

In het begin nam uw reporter plaats aan de bar. Het leek wel stereobiljart; rechts en links getik van ballen en uitroepen van waardering of teleurstelling. Maar voor het kijkgenot was die positie wat minder prettig. Dus paar minuten hier kijken en dan een paar minuten daar.

Zo viel op dat Pino (Cock Smink) en Marcel Boot op tafel ons een heel snelle partij speelden onder leiding van tellers Willem en Pierre met schrijver Richard. Snel in tempo wel te verstaan. Op tafel geleend deden Mar Cijs en Jan vd Bie het ietwat rustiger aan. Schrijver Jeroen en arbiters Conny (bedankt) en Marcel konden rustig hun beste positie aan de tafel zoeken om de caramboles te tellen. Voor Willem en Pierre was het af en toe een sprint om tijdig bij de derde bal te zijn.

Ondanks series van 7 en 8 wist Marcel het op tafel ons niet bol te werken tegen Pino. In 52 beurten maakte Pino het uit. 40 tegen 36, maar daar had hij wel een leeglopend konijnenhok voor nodig op het end. Waar hij eerder in de partij sportief een konijn liet volgen door een misser, had hij aan het eind geen medelijden meer met de tegenstander. Pino had wel wat problemen met de tafel. Een poging tot het maken van een losse eindigde in de uitroep: het biljart loopt af (en het tij ook). Dat was het punt in de wedstrijd dat Marcel voor het eerst een voorsprong nam. Dat kon Pino echter niet hebben en liep snel weer weg. Dat daarbij even tussengas werd gegeven (nou, eigenlijk gedeeld met iedereen), bleek noodzakelijk! De boosdoener is onbekend, maar gas is alles, dus Pino lei er een paar lekker op. Marcel was daarna vrijwel kansloos. En gelukkig nam Pierre het tellen over van Willem, zodat laatstgenoemde eindelijk van zijn bakkie thee kon genieten; wat een moordend tempo.

Op tafel geleend was het dus een totaal ander verhaal. Hier twee degelijk spelende heren die de eerste 18 beurten gelijk opgingen. Daarna nam Mar het initiatief en maakte hier en daar prachtige eenvoudig lijkende caramboles. Hij zette hier en daar een kraakje dat wij dachten, daar kan Aage M nog een puntje aan zuigen. Hoewel Mar zelf toegaf dat kraken langs de korte band toch iets makkelijker is dan langs de lange. En dat in een week waarin juist het kraakverbod in de belangstelling stond. Mar trok zich er niets van aan en kraakte er op los. De partij was een prooi voor Mar in 36 beurten met als score 40-24. Moet wel gezegd dat Jan redelijk veel kantklossen tegenkwam, maar ook een gelukkig konijn of 4 scoorde. Maar tegen Mar was geen kruid gewassen.

Ook opvallend: rondje voor spelers, arbiter, schrijver! En Lisa, onze lieve Lisa, vragend: wat is een arbiter-dinges. Wordt toch tijd dat de yellow-ladies ook gaan biljarten. Naast Lisa waren ook de bevallige ladies Sjan, Esmee, Eline en Carolien aanwezig; dus voor een ieder wat wils.

Beide tweede partijen waren van een hoog niveau. Hoewel op tafel geleend Hans erg langzaam op gang kwam; eigenlijk te laat op gang kwam. Serie van 5 in beurt 28.

De perstribune was deze keer goed bezet bij tafel geleend. Clubgenoten Wim en Hans namen het tegen elkaar op. Natuurlijk werd er wat denigrerend gedaan over de perstribune (voor zwangere vrouwen, lekker persen!!) en er werd zelfs gerept over perslucht, hoewel dat ook pestlucht kan zijn geweest. Kwam het gas van partij 1 van tafel ons toch nog overwaaien?

Hans kwam niet op gang en had zijn avond niet. Wim liet zijn clubgenoot en voormalig vriend (dat komt nooit meer goed!!) kansloos en was in 38 beurten klaar; 40-26. Je had af en toe het idee tegen Hans te zeggen: komt wel goed, schatje. Maar als het niet loopt dan loopt het gewoon niet. Wim maakte de mooiste bal van de avond en dat verleidde een toeschouwer tot de woorden: dat kunnen alleen de heel groten (langs de lange band in het hoekje).

Opvallend: Wim had 1 keer het harkje nodig. Dat kreeg hij na een seconde of 30 overhandigd met de opmerking dat hij bij het missen de hark zelf moest terug brengen. Ja, allebei dus fout.

Op tafel ons was het Marcel tegen Mar. Een partij die begon met het door Pino nog open gelaten konijnenhok. Beide spelers grossierden erin. Marcel scoorde er lustig op los. Terwijl Mar niet in het ritme van zijn eerste partij kon komen. In de aantekeningen van collega-reporter Prins Carnaval begrijpen wij dat Mar uit de kast kwam of alles uit de kast haalde. Wat het ook was, lukken deed het niet.

In 33 beurten had Marcel het varkentje gewassen: 40-29. Beide dus 2 gespeeld en 1 gewonnen. Als je zelfs met een hakkie kunt scoren, kun je gewoon niet verliezen.

Nou effe afronden dan. Een geslaagde eerste avond met tijdige voorzieningen op het gebied van drank en hartigheid. Was wederom goed geregeld. De vereniging wacht een drukke zaterdag met vanaf 11 uur 8 wedstrijden. Wat betekent dat er op zondag vanaf 12 uur nog drie matches worden afgewerkt. En dan weten we ook wie de winnaar van deze districtsfinale is.

Wij houden u natuurlijk ook van de rest van het toernooi op de hoogte.


Dag 2 - Zaterdag 13 november

Midden in de nacht waren enkele verenigingsleden bereid hun slaap op te geven en mee te helpen aan het goed laten verlopen van deze tweede finaledag. Waarvoor natuurlijk onze eeuwige dank.

Ook voor de deelnemers bleek het geen makkie zich tijdig in ons thuishonk te melden. Arbiter Conny en Mar waren verlaat, maar zonder enige reden. Dus wat moeten we daar dan weer van denken. Als boete-doening ging Conny wel gekleed in een (net te groot) geleend Yellow-Fellow-overhemd.

De eerste twee wedstrijden waren Jan tegen Wim en Hans die het tegen Pino (=Cock) opnam. Wim wordt algeheel gezien als de kanshebber voor de overwinning, zeker omdat grootste tegenstrever Mar donderdagavond zijn tweede wedstrijd verloor van Marcel. Dus er was overal voor te spelen.

Beide ontmoetingen hadden ongeveer een gelijk wedstrijdverloop in het begin. De man spelend met geel nam het initiatief en een kleine voorsprong. Daarna kwam wit terug, maar vanaf dat moment lopen beide partijen anders. Wim ging op onze tafel na een tiental caramboles achterstand op en over Jan met een 34-40 eindstand na een 22-12 tussenstand. En dat alles in slechts 33 beurten, over kwaliteit gesproken.

Pino ervoer dat een voorsprong van 13 punten geen garantie is voor een overwinning. Hans kwam, net als de rest van deze finaledagen, langzaam tot bijna niet op gang. Toen het effe wel liep, maakte Hans daar voluit gebruik van, haalde Pino in (Cock maakte echt geen bal meer, zelfs de meest eenvoudige driehoekjes liepen er ver naast) en maakte de partij uit na 53 beurten, 40-36. Het was wel een wedstrijd met wisselende emoties. Hans die drie prachtige pogingen op los net mis zag gaan, Pino die teleurgesteld was in zichzelf na een jammerlijke misser na een prachtig gewonnen punt en beide spelers die goede pogingen op een fractie van een millimeter zagen misgaan. Je zou voor minder haaruitval krijgen. Toen Pino een algehele uitval van concentratie had, maakte Hans daar dankbaar gebruik van om de partij te winnen.

Een tweede ronde afgerond met 1 koploper (Wim met 4 uit 2), 4 achtervolgers op 2 en een hekkensluiter Jan met 0 uit 2.

Inmiddels was het middag geworden en een beetje een schappelijk tijdstip voor topbiljart. De zes heren roken de lunch naderen, dus werden de partijen snel afgewerkt. Mar maakte Hans af, ondanks een begin van 4 poedels, met 40-28 in 45 beurten. Dat daarbij het konijnenhok door beide spelers regelmatig werd opengezet, mag de pret niet drukken. Gewoon een regelmatige overwinning na een stroef begin.

Op tafel 2 (-de geleende tafel) maakten Wim en Pino er een spannende pot van. Twee tegenstrijdige spelwijzen zorgden voor een gelijkopgaande partij. Pino leek beter geconcentreerd en Wim wilde natuurlijk niet verliezen. In de laatste 10 beurten liep Wim toch weg van Pino. Ondanks een nabeurt van 3 trok Cock aan het kortste eind en mocht Wim de ruiker van de overwinning meenemen, 40-37, en een voorlopig eerste plek in de tussenstand voor Wim.

De lunch, de lunch, de lunch. Wat moeten we erover schrijven, opmerken, zeggen, etc. Lisa had uren gezwoegd over tomatensoep, de voorzitter en partner Sjan over een overheerlijk kippensoepje. Hoefde alleen maar opgewarmd te worden, maar zelfs dat wist onze Suus te verknallen. De kippensoep was verzuurd en kon gelijk door het riool (je moet dat langzaam op een laag, erg laag vuur met een warmhoudplaatje ertussen op het kleinste pitje opwarmen, dat weet Peer zelfs), terwijl zelfs de tomatensoep enkele millimeters aangekoekte vermicelli ten toon spreidde. Daarentegen waren de witte kadetjes keurig ingesneden, besmeerd met een laagje boter en daarop voor ieder wat wils: ham, salami of kaas in heel dikke plakken. Zo scoor je dus NIET als kroegeigenaars!

Het halfuurtje pauze was zo voorbij. Het was inmiddels aardig druk geworden met vele toeschouwers. Gesterkt door whatever genuttigd was, gingen weer 4 heren de strijd met elkaar aan. Op tafel ons maakte Mar korte metten met Pino. Laatstgenoemde had zijn dag niet en ging de kiekenbak in met 21-40 in slechts 35 beurtjes. Ofwel: een topprestatie van Mar. Hij gaf daarmee nog maar eens aan dat hij een geduchte kandidaat is voor de overwinning dit weekend. En dat terwijl hij de eerste 5 beurten gewoon, net als ik regelmatig doe, poedels scoorde. Dus daarna 40 uit 30; klasse hoor!

Daar er deze dag geen assistent-reporters aanwezig waren, zag uw verslaggever zich genoodzaakt zich tot het volgen van 1 partij per ronde te moeten beperken. Daarom koos ik voor de partij tussen Jan en Marcel. Jan moest winnen om nog enige kans van slagen te hebben dit toernooi. Marcel moest effe wachten, maar mocht onder bezielende steun van vrouw en zoonlief dan ook aan zijn zaterdagmiddagsport beginnen. We zagen tijdens deze partij een drietal opvolgende konijnen van Marcel. Maar ook een Jan die in alle eerlijkheid een fantastische carambole maakte, maar daarbij de aanspeelbal toucheerde. Niemand die het zag, maar eerlijk duurt het langst. Dus ook op dit competitief hoog niveau is nog ruimte voor normen en waarden; klasse Jan! In 53 beurten was Marcel de meerdere over Jan met 40-29. Geheel volgens de verwachting en de rol der ballen.

Toen uw reporter in de 4e ronde ook nog eens werd ingezet als schrijver bij een partij, werd het duidelijk dat niet alles koosjer en objectief gevolgd kon worden. De van zijn eigen PK teruggekeerde Jeroen bracht uitkomst. Na 15 beurten ging Marcel favoriet Wim voor met 15-6. Dus leek het leuker de partij tussen Jan en Hans te volgen. Beide spelers konden vrijuit spelen, daar er geen kans meer was op een overwinning. Al een paar keer eerder heb ik reeds opgemerkt dat het niet het weekend van Hans is. Ook in deze partij ging er veel net mis, maar koos hij uit arren moede ook vaak de verkeerde optie. Jan daarentegen toonde aan beter te kunnen dan tot dan getoond. Met een paar fantastische ballen trok hij de partij in 44 beurten naar zich toe: 40-28.

Inmiddels bleek de andere partij niet zo te verlopen zoals door uw razende reporter (kwaad kan ik daarvan worden man!) was verwacht. Om het moyenne te drukken, of omdat het niet zo ging als gehoopt, Wim had het moeilijk tegen Marcel. Maar mevrouw Boot had afscheid genomen en dat gemis liet zich gelden. Nog nagalmend op de zinderende aanwezigheid van vrouwlief pakte Marcel een voorsprong die na 35 beurten nog stond: 25-30. Wim sloop dichterbij maar bij 45 beurten was het nog 33-34. En toen was onze Delftse leeuw het zat; een kleine tussensprint bracht hem voor en na 52!! Beurten eindigde de partij in 40-36. Marcel kon geen verklaring geven voor zijn ineenstorting. Uit mijn woorden eerder in deze paragraaf weten wij precies waar de schoen knelde. Effe een joet meer uittrekken voor de oppas, kan vrouwtje langer blijven en zijn alle zorgen van de baan.

Met nog drie wedstrijden te gaan, waaronder een echte finale, is ons debuut als organiserende vereniging eigenlijk al geslaagd. Maar zondag maken we er natuurlijk met z,n allen een feest van. Dus alle Yellow-Fellows zijn dan aanwezig, met of zonder partner, moeten jullie zelf weten.

Het toernooigemiddelde ligt op 0,811 en dat ligt iets onder het verwachte gemiddelde. Maar dat kan natuurlijk komen door een tafel waar je gehinderd wordt door een trapje en gordijnen. Morgen/straks zien we wel weer wat er gebeurd.

Wij houden u natuurlijk ook van het slot van het toernooi op de hoogte. Alle clubleden zijn er zondag!! Laten we niemand missen, want dan zwaait er wat!!


Dag 3 - Zondag 14 november

Op een veel redelijker tijdstip dan zaterdag verzamelden de usual suspects zich weer om de laatste partijen van het toernooi te spelen. Deze keer was iedereen ruim op tijd aanwezig en kon er op het juiste tijdstip afgestoten worden.

Op onze eigen tafel begonnen Jan en Pino hun onderling duel, terwijl op de geleende tafel Hans en Marcel zich inspanden de toeschouwers een bekijkbare wedstrijd voor te schotelen.

Pino had het tijdens het instoten goed naar zijn zin met de van hem bekende lekkere harde ballen. Dat hij daarna de trekbal vergat, mag hem niet kwalijk genomen worden; al die supporters ook!!

Jan nam de wedstrijd iets serieuzer, leek het wel. Begrijpelijk, want de verliezer zou laatst eindigen en dat wil eigenlijk niemand. Maar om voor het begin van de echte wedstrijd al om de hark te vragen: hoe moeilijk maak je het jezelf dan wel niet?

Jan begon goed aan de partij met 7 uit 5. Pino kwam echter in beurt erop en erover met een serie van 7. Daarna ging het lang gelijk op totdat Jan in beurt 21 een konijn maakte dat 5 jongen wierp. Pino ging er niet beter op spelen, maar dat valt ook niet mee met een dubbele nekhernia. Vind ik dat ie ze toch nog redelijk stond te raken. Jan gaf de voorsprong niet meer weg, maakte de 40e in beurt 41 en zag Pino de trekstoot, ter lering ende vermaak voor het publiek, in de nabeurt net misgaan.

Een onderhoudende partij leverde Jan de 4e plek in de einduitslag op. Pino wordt laatste, maar hield zich wel aan zijn belofte: tijdens de wedstrijd de bal uit het biljart spelen. Het was effe wachten, maar in de 38e beurt was ie er dan; zomaar, floep, over de band en zomaar op de vloer. Hoe kan dat nou?

Tenslotte nog even dit: Pino moet dinsdag voor een hartfilmpje naar het ziekenhuis. Zal zijn zenuwen geen goed gedaan hebben. Maar wij als Yellow Fellows hopen dat het een positief filmpje wordt; succes.

Op de geleende tafel begon Hans eens niet langzaam. Hij vloog erin met 4 vanaf acquit; dat doet ie normaal nooit! Na 15 beurten keek Marcel tegen een afgrond van 14 caramboles aan, 22-8. En toch miste Hans nog enkele maakbare ballen. Maar compenseerde dat middels het maken van heel mooie caramboles. Marcel kwam niet echt op gang. Maakte wel een heel mooie lange Japio in beurt 13, maar liep voortdurend achter de feiten aan. Ingecalculeerd of niet, wij weten het niet! Hans maakte ondertussen ook de mooiste konijn van het toernooi in beurt 10 en dan weet je het wel als tegenstander; zo een dag is het!!

Vanaf beurt 20 ging het met Hans wat minder en Marcel kende een opleving. Waarbij een serie van 6 met de eerste 3 konijn, maar wel berekende konijnen. In beurt 25 scoorde Marcel nog een fantastische losse, maar echt dichterbij komen lukte niet. Zondagspeler Hans, ging echt beter als op donderdag en zaterdag, maakte na 43 beurten zijn 40e. Marcel deed in de nabeurt nog zijn stinkende best, maar verder dan 3 kwam hij niet, wat hem op een totaal van 37 bracht. Hij kwam daarmee wel op het schavot op het laagste treetje; derde dus. Hans werd 5e en dat is voor een oproepkracht (invaller voor onze Nico) geen slecht resultaat.

Vol verwachting keken we uit naar de finale. Maar eerst werd de innerlijke mens versterkt. Suus revancheerde zich voor het kippensoep-debacle van zaterdag en serveerde zeer smakelijke groente- en/of tomatensoep. Met de daarbij uitgedeelde broodjes kon iedereen er weer tegenaan.

De finale ging tussen Wim, die al zijn partijen had gewonnen, en Mar, die slechts van deelnaamgenoot Marcel had verloren. Dat lijkt al een eeuwigheid geleden, maar was toch pas afgelopen donderdagavond. Mar moest winnen om het toernooi op zijn naam te zetten, maar wilde niet binnen de 41 beurten uit, omdat hij dan naar de extra-klasse moet. En daar heb ik niks te zoeken, zei hij zaterdagavond. Remise of winst was voor Wim voldoende tot winnaar uitgeroepen te worden. Prachtige gegevens voor een mooie, spannende pot biljart.

Wim nam het initiatief en bleef Mar steeds een paar punten voor. Wim had uit zijn doe-het-zelf kit zin favoriete keu gepakt. Hij maakte mooie gecontroleerde ballen. Waarvan er 1 zo mooi was, dat schrijver Jeroen van enthousiasme met zijn pen ging gooien.

Mar had een jammerlijke misser na een bal langs de lange band (net weggetikt door rood). Wim uitte zijn teleurstelling over een misser door de karakteristieke houding van de missende biljarter: keu in beide handen, door de knieën en hoofd omlaag. Ondertussen werd hem drank gevoerd, maar door wie bleef een vraag. Niet van Mar, want die had er natuurlijk een slaapmiddel ingestopt.

Bij een 21-17 tussenstand in beurt 24 werd de arbiter gewisseld en nam Wim een sanitaire stop die hij achterin een hoek van het café doorbracht. Met lege blaas en schoongemaakte bril maakte hij direct een beurt van 4. Dat bleek zijn grootste voorsprong; 25-17. Nadien kroop Mar langzaam terug, daarbij geholpen door 3 konijnen onderweg. Ook maakte hij een prachtige 35e, met dank aan arbiter Pierre. Deze wierp zijn schaduw zo over Mar, dat deze de bal toch maar anders nam en scoorde. Wat een vervaarlijk uitziende scheids al niet voor mekaar kan krijgen.

Ondertussen kreeg Pino slecht nieuws: er is geen tomatensap meer. Geen probleem, doe maar tomatensoep met ijs. Niet voor 1 gat te vangen, die jongen. De gelaatsuitdrukking van een zich concentrerende Mar ging steeds meer lijken op die de bij ons zeer bekende Piet W. Wenkbrauwen omhoog en net over de bril kijken, prachtig.

Mar nam het initiatief rond beurt 35 en gaf de voorsprong niet meer weg. Hij moest nog wel even twee beurten aanmodderen, maar kon dan eindelijk in de 41e beurt zijn twee laatste caramboles noteren. Daarmee werd hij winnaar van dit toernooi en nam hij alle illusies weg bij Wim. Hij eindigde met 34 in zijn laatste partij een toch mooi gespeeld toernooi.

We kunnen als Yellow Fellows terugkijken op een geslaagde organisatie. Daaraan refereerde wedstrijdleider Pierre dan ook na afloop tijdens de prijsuitreiking. Ook de dank voor de bediening was op zijn plaats.

De zwaarste opgave tijdens de prijsuitreiking was het op de foto krijgen van alle zes deelnemers. De techniek liet even op zich wachten, maar de verdiende drankjes voor de heren deelnemers niet. Maar het lukte dan toch vanuit diverse hoeken de groepsfoto te schieten.

Het toernooigemiddelde kwam uiteindelijk uit op 0,822 en dat ligt iets onder het verwachte gemiddelde.

Uw reporter dankt hulpverslaggevers Ries en Ron en ieder ander die info aanleverde voor hun hulp tijdens het toernooi. Tot een volgend toernooi, want dat smaakt naar meer. Ik geloof dat de vele bezoekers dat met ons eens zijn!!

Peter Rensen
Printer Friendly Page Send this Story to a Friend Create a PDF from the article